Kunst is frictie: een pleidooi voor voelen vanuit een technologisch oogpunt November 24, 2019

Image for Kunst is frictie: een pleidooi voor voelen vanuit een technologisch oogpunt

Een post over technologie, kunst en voelen door Dewi Van De Vyver, CEO Flow Pilots

Vandaag proberen we de interactie van een gebruiker met digitale tools zo frictieloos mogelijk te maken. We willen angstvallig vermijden dat de gebruiker een slechte ervaring heeft met ons product.

Een zoektocht naar de betaalknop op een website, filters die niet goed werken, meermaals je gebruikersgegevens moeten ingeven, het display van je microgolfoven dat niet te bedienen valt, een wasmachine met ingewikkelde programma’s, het niet vinden van een bepaalde functie in een app. Allemaal slechte gebruikerservaringen.

Zeker in de wereld van online winkelen wil je niet dat de gebruiker te lang moet zoeken voor hij heeft wat hij wil. Anders haakt hij af en ben je hem kwijt.

Dat wil zeggen dat we vanuit technologisch oogpunt alle middelen in de strijd werpen om te weten wat de gebruiker wil, hoe die denkt, hoe hij zich voelt.

In het verleden lieten we fysieke gebruikersgroepen applicaties testen. Vandaag wordt dit proces meer en meer geautomatiseerd. We weten niet alleen waar de gebruiker klikt en hoe vaak die een website bezoekt, maar met de hulp van AI wordt er gezocht naar patronen: wanneer is de gebruiker het meest beïnvloedbaar om iets te kopen, welke kleur zet hem aan tot een bepaalde actie, welke beelden spreken hem het meeste aan? Alles is erop gericht om elke negatieve ervaring te vermijden. You “will” be a happy consumer! En vanuit het standpunt van de gebruiker van digitale tools een positieve evolutie.

Echter, dit kan op termijn leiden tot een zeer enge emotionele beleving van de wereld. Opgedeeld in 5 smileys. Het hele scala van gevoelens tussen, onder, boven die 5 smileys wordt compleet genegeerd. De focus is op het constante gelukkig zijn en met technologie doen we er alles aan om die ervaring ook zo te sturen.

Mensen zijn niet altijd maar gelukkig. Emoties zijn ook niet zwart-wit, emoties zijn niet lineair. Je kan tegelijk gelukkig en verdrietig zijn, walgen en euforisch zijn, compleet stressed out en toch verlangend.

Dat brengt mij tot de uitspraak van Peter De Roover, dat kunst en cultuur over schoonheid moeten gaan om aanspraak te maken op subsidies. Daarmee draagt hij bij aan de bovenstaande tendens. Het moet allemaal frictieloos zijn. Je moet het slikken zonder voelen.

En laat dat nu, naar mijn mening, de essentie zijn van kunst in de brede betekenis van het woord. Het gaat over voelen. Niet met je hoofd maar vanbinnen in je lijf: dat het nijpt daar waar je hart zit, misselijkmakend waar je maag zit of vlinders in je buik. De emotie die opgewekt wordt door kunst mag/moet frictie teweeg brengen, het voert ons mee door een heel scala van voelen en dat is niet te vatten in 5 smileys. Het belang van kunst wordt nog belangrijker in een toekomst waar emoties kunstmatig worden afgevlakt en gestuurd.

Kunst moet ons blijvend het hele arsenaal van emoties aanbieden. Het doet ons beseffen dat er een lijf aan ons hoofd zit, dat we levende wezens zijn, dat voelen deel is van wie we zijn.

Kunst moet niet mooi zijn, het “is”. 

En het is een taak van de overheid om ervoor te zorgen dat we in een hoogtechnologische toekomst niet mee veranderen in gevoelloze robots.


© Picture by Simon Stålenhag – We Need To Talk About Annika IV